Senzor

Umjesto filma današnji digitalni fotoaparati koriste elektroničke elemente koji su osjetljivi na svjetlo te sliku koja pada na njih pretvaraju u električne impulse. Taj električni naboj se tada pretvara u napon , pojačava te pretvara u digitalnu vrijednost u analogno digitalnom pretvaraču tako da aparat naposljetku može procesuirati te podatke u konačnu fotografiju. Svaki senzor neovisno o njegovoj veličini i vrsti se sastoji od fotoćelija koji su najmanji element senzora te njihov broj ujedno označava jednu od važnijih karakteristika fotoaparata pošto se broj pixela izravno veže uz broj fotoćelija na senzoru a slijedom toga i izravno veže uz rezoluciju fotografije odnosno veličinu iste. Samih senzora ima više. Kako po pitanju vrste tako i po pitanju veličine. Tri najpoznatije vrste senzora su CCD (Charge coupled Device), CMOS (complementary Metal Oxide Semiconductor) i Foveon dok se po veličini dijele u rasponu od najmanjih 1/3,6¨ koji su dimenzija 4x3mm pa do najvećih koji odgovaraju 35mm standardu odnosno su dimenzija 36x24mm. Naravno ovdje je riječ samo o malom formatu koji je daleko najrašireniji format u svijetu fotografije. Stoga neću osim usputno ni spominjati druge formate. O svim vrstama senzora te njihovoj podjeli pisati ću opširnije u zasebnim poglavljima.